• Adres

    Niepubliczne Przedszkole
    „Wyspa Skarbów”
    ul. Skarbka z Gór 142 B
    03-287 Warszawa


    Kontakt

    Dyrektor: 22 392 91 76
    Kierownik Administracji: 22 392 86 33
    Email: biuro@przedszkolewarszawa.pl


    Rachunek bankowy

    81 1140 2017 0000 4402 1007 3999

  • Wydarzenia

    KINO NA PODUCHACH

    KINO NA PODUCHACH

     

    Niedziele o 16.30 – wstęp bezpłatny. Przyciemniona sala, miękkie poduchy i dywan, a na wielkim ekranie – znani bohaterowie. Natężenie dźwięku dostosowane do małych odbiorców, toaleta tuż obok. Macie ochotę do nas dołączyć? Seans trwa 60-90 minut. Zapraszamy dzieci od 3 roku życia z opiekunami. Szczegółowy repertuar można otrzymać automatycznie e-mailem pisząc na adres:

    kinonutka@interia.pl     Niedziela, godz. 16.30  – wstęp bezpłatny!!!
    Nutka Cafe, Warszawa Wola, ul. Obozowa 82A, tel. 692 925 550, www.nutkacafe.pl

    Repertuar na najbliższe tygodnie:
    Niedzkino na poduchachiela 21.02.2016, godz. 16.30 – Kraina Lodu (2013)

    Niedziela 28.02.2016, godz. 16.30 – Mały Książę (2015)

    Niedziela 06.03.2016, godz. 16.30 – W głowie się nie mieści (2015)

    Niedziela 13.03.2016, godz. 16.30 – Hugo i łowcy duchów (2013)

    Czytaj więcej

    Jaka to melodia?

    Styczeń rozpoczęliśmy od wykonania kalendarza na rok 2016. Przypomnieliśmy sobie nazwy pór roku i miesięcy oraz ich cechy charakterystyczne. Kolejne dni były wręcz kosmiczne w dosłownym tego słowa znaczeniu. Rozmawialiśmy o gwiazdach, kometach
    i planetach. Zapoznaliśmy się z historią lotów i badań kosmicznych Mieliśmy okazję posłuchać afrykańskich rytmów podczas karnawałowego koncertu muzycznego.

    W drugim tygodniu przypomnieliśmy sobie nasze zasady grupowe. Nie godzimy się na jakiekolwiek przejawy niesprawiedliwości, wyśmiewania czy wyszydzania innych. Wiemy, że krzyk, agresja i obrażanie do niczego nie prowadzą. Postanowiliśmy żyć
    w zgodzie i przyjaźni. W pozytywnym nastroju uczestniczyliśmy w balu karnawałowym. Każdy przebrał się za swoją ulubioną postać. Były balony, ulubiona muzyka i nawet konkursy z nagrodami.

    W kolejnych dniach skupiliśmy się na naszych ukochanych babciach i dziadkach. Wiemy, jak ważne jest ich doświadczenie, wiedza, umiejętności i zaangażowanie w życie rodzinne. Przygotowaliśmy dla nich wierszyki, piosenki i tańce. Własnoręcznie wykonaliśmy laurki i prezenty dla babć i dziadków, które wręczyliśmy później podczas uroczystości -29 stycznia. Przedstawienie wszystkim się podobało.  Były oklaski i łzy wzruszenia.

    Czytaj więcej

    Delfinkowy Teatr Cieni

    Początek miesiąca stycznia w grupie Delfinek minął na wspomnieniach z zabawy sylwestrowej, a najbardziej w pamięci ich pozostał widok sztucznych ogni.

    -W związku z początkiem Nowego Roku dzieci poznały co to jest kalendarz, nauczyły się nazw dni tygodni oraz zapoznały się z nazwami  miesięcy.

    -Wspólnie odbyliśmy magiczną podróż kosmiczną do gwiazd, w której to przedszkolaki poznały planety krążące w naszym Układzie Słonecznym.

    -Rozmawialiśmy na temat sportów zimowych, oraz sprzętu potrzebnego do   ich uprawiania, jak również przypomnieliśmy zasady bezpieczeństwa podczas zabaw zimowych.

    -Bawiliśmy się w małych naukowców robiąc eksperymenty ze śniegu oraz lodu.

    -W tym miesiącu poruszony był temat magicznego miejsca w przedszkolu, czyli temat kuchni.       Dzieci miały okazję zobaczyć  to miejsce, zapoznały się z naczyniami kuchennymi oraz z ich przeznaczeniem.

    -Wraz z dziećmi stworzyliśmy nasz mały teatr cieni, w którym to Delfinki zamieniły się w aktorów i za pomocą kukiełek przedstawiły sztukę teatralną „ Jasia i Małgosię”, oraz „ Czerwonego Kapturka”

    -Stworzyliśmy naszą pierwszą własną książkę.

    -Mieliśmy okazję posłuchać koncertu muzyki afrykańskiej poznając bębny afrykańskie – Djembe

    -Styczeń to również miesiąc w którym nasze Babcie i Dziadkowie mają swoje święto i z tej to okazji nasza grupa Delfinki przygotowała występ dla swoich ukochanych Babć i Dziadków. Dzieci za pomocą wierszyków, piosenek i tańców złożyły najserdeczniejsze życzenia,  oraz wręczyły serduszka swoim dziadkom,  a po przedstawieniu wszyscy razem  udaliśmy się na słodki poczęstunek.

    -Wspólnie bawiliśmy się na balu karnawałowym, gdzie przebrane nasze pociechy śpiewały i tańcowały w sali pełnej balonów. Wspólne tańce i zabawy przy muzyce wywołały uśmiech na wszystkich dziecięcych buziach. Szkoda, że następny bal dopiero za rok…

    Czytaj więcej

    Gdzie Raki zimują…

    Grudzień dla dzieci z grupy „Delfinki” był miesiącem pełnym emocji. 7 grudnia odwiedził nas Święty Mikołaj. Dzieci radośnie powitały długo wyczekiwanego gościa i zaśpiewały dla niego piosenkę. Każdy przedszkolaķ po rozmowie z Mikołajem dostał prezent. Kolejnym ważnym wydarzeniem w naszej grupie były „Jasełka”. Dzieci z wielkim zaangażowaniem zaprezentowały swoje umiejętności artystyczne rodzicom. Grudzień to czas przygotowań do Świąt Bożego Narodzenia. „Delfinki” opowiadały o tym, jak wyglądają przygotowania przedświąteczne w ich domach. W świąteczny nastrój wprowadzało dzieci wspólne dekorowanie choinki i sali. Przedszkolaki uczyły się śpiewać tradycyjne kolędy i piosenki o tematyce zimowo-świątecznej oraz wykonywały prace plastyczne.  W toku zajęć dzieci poznały sposoby przygotowywania się do zimy przez wybrane gatunki zwierząt. „Delfinki” dowiedziały się  jak można pomóc zwierzętom przetrwać ten trudny czas. Wiedzą już, które ptaki odlatują na zimę do ciepłych krajów i  jak należy zadbać te, które pozostają z nami. 21 grudnia odbyła się wycieczka do Domu Kultury „Świt” na spektakl teatralny składający się z trzech przedstawień. Dzieci miały okazję poznać wybrane baśnie polskie. Grudzień zakończył się wizytą Pani Zimy w przedszkolu….

    Czytaj więcej

    Śpiew, tańce i przebierańce

    Początek tego miesiąca przebiegał bardzo pracowicie.  Grupa ,,Perełki” dzielnie przygotowywała się do występu z okazji Dnia Babci i Dziadka. Oprócz przygotowań był czas na inne aktywności.                                  8 stycznia dzieci uczestniczyły w koncercie pt. ,,Karnawałowy koncert muzyki afrykańskiej”.                        22 stycznia 2016 r. to dzień szczególny i bardzo uroczysty dla naszych przedszkolaków z grupy „Perełki” . Po raz pierwszy gościły Kochane Babcie i Kochanych Dziadków z okazji ich święta. Poprzez słowa piosenek i wierszy chciały wyrazić wobec swoich Dziadków miłość, szacunek i radość.                               Na koniec dzieci wręczyły gościom upominki, a potem był słodki poczęstunek i moc całusków dla wspaniałych gości. 28 stycznia w naszym przedszkolu odbył się Bal Karnawałowy pod hasłem:         ,,Dziś w przedszkolu śpiew i tańce, tańczą różne przebierańce”. Tego dnia  już od rana w przedszkolu pojawiały się kolorowe postacie. Dzieci z naszej grupy przebrane były za  bohaterów znanych bajek, można było spotkać wróżki, królewny, smoka, policjanta, syrenkę Ariel, aniołka, dinozaura, Zorro. Rozpoznać dzieci było bardzo trudno.  Kiedy czas zabawy dobiegł końca dzieci z żalem opuszczały salę balową. Bal umożliwił dzieciom i wychowawcom spędzenie czasu w miłej atmosferze. Wspólna zabawa przyniosła wiele radości naszym wychowankom, a to było głównym celem tego balu.                      Dziękujemy dzieciom i rodzicom za zaangażowanie w przygotowanie pięknych balowych strojów.                           Do zobaczenia w lutym.

    Czytaj więcej

    MAMA TATA DO TEATRU!

    „Mama, tata do teatru!” to projekt TR Warszawa skierowany do rodzin z małymi dziećmi. W czasie trwania wybranych spektakli teatralnych, na które zapraszamy rodziców i opiekunów, organizowane są tematyczne warsztaty dla dzieci.

    Od stycznia 2016 roku TR Warszawa wraca do programu Mama, tata, do teatru!. W czasie, gdy rodzicie i opiekunowie oglądają spektakl z repertuaru TR Warszawa, w księgarni Tarabuk tuż obok teatru na ich dzieci czekają teatralne gry i zabawy. Cykl Mama, tata do teatru! to wspaniała okazja, aby rodzice mogli skorzystać z oferty TR Warszawa, a ich dzieci rozpoczęły i rozwijały swoją przygodę z teatrem.

    W pierwszym półroczu 2016 roku warsztaty dla dzieci odbywać się będą pod hasłem Budujemy teatr!. Uczestnicy będą tworzyć teatr marzeń z idealną widownią, zajmą się także budowaniem scenografii, tworzeniem kostiumów i poznają teatralne zawody. Czym zajmuje się w teatrze oświetleniowiec? Dlaczego reżyserami światła są głównie kobiety? Jaka jest różnica między kompozytorem a dźwiękowcem? Po co w teatrze jest garderoba? Wspólnie poszukamy odpowiedzi na te i inne pytania podczas warsztatów organizowanych przez TR Warszawa i Księgarnię Tarabuk.

    Warsztaty prowadzone przez pedagogów teatru i animatorów, odbywają się w Księgarni Tarabuk (ul. Marszałkowska 7). Zapraszamy rodziców z dziećmi na 30 minut przed rozpoczęciem spektaklu z zakupionymi wcześniej biletami w kasie TR Warszawa. Po przedstawieniu prosimy rodziców i opiekunów o odbiór dzieci z księgarni Tarabuk.
    wiek uczestników: od 3 do 13 lat
    ilość uczestników: do 20 osób
    bilety na warsztaty dla dzieci: 20zł


    Na spektakle w ramach programu przewidziana jest oddzielna pula biletów dostępnych na hasło „mama, tata, do teatru”, rezerwacja biletów na spektakl i warsztaty wyłącznie w kasie teatru (kasa@trwarszawa.pl; 22 480 80 08). Ilość miejsc jest ograniczona.

     

     

    organizatorzy:

     

         

     

    TR Warszawa oraz Księgarnia Tarabuk i Kawiarnia Niespodzianka

    Czytaj więcej

    Skąd się biorą dziecięce lęki?

    Skąd się biorą dziecięce lęki?

    autor: Aleksandra Brzezińska, Uniwersytet SWPS )

     

    Czego boją się dzieci:

    Lęk to naturalna reakcja, która chroni dziecko przed różnymi niebezpiecznymi sytuacjami. W toku rozwoju dziecko doświadcza różnego rodzaju lęków, charakterystycznych dla wieku. Większość z nich zanika wraz z tym jak dziecko uczy się czego może się spodziewać w różnych sytuacjach i jak sobie z tym radzić.

    Niemowlę boi się głośnych dźwięków i gwałtownych ruchów, a ok. 8 miesiąca życia zaczyna bać się obcych.

    Dziecko roczne i dwuletnie nadal boi się głośnych i nagłych dźwięków, hałasów ( szum wiatru, łomot za ścianą), ciemności, cieni, nieznanych miejsc, dużych zwierząt, rozłąki z rodzicami – w efekcie czego może pojawić się lęk przed zasypianiem.

     

    Następnie dziecko w wieku przedszkolnym, u którego zaczyna rozwijać się wyobraźnia może bać czarnych charakterów z bajek, tj. czarownic, smoków, potworów, duchów, może się także bać niektórych zwierząt, np. tygrysów, krokodyli, węży, pająków, ale także złych osób, np. złodziei, włamywaczy, pijaków oraz osób dziwnie wyglądających. Cały czas występuje też lęk przed ciemnością.

    Dziecko w wieku szkolnym boi się już bardziej realnych rzeczy: bólu, skaleczenia, nieszczęścia, choroby, śmierci bliskich, zgubienia się.

     

    Jak reagować na lęk dziecka:

    Często lęki dzieci są irracjonalne i nierzeczywiste, np. wtedy gdy wynikają z bujnej wyobraźni dziecka. Mimo tego powodują prawdziwe uczucie strachu, dlatego nie można ich bagatelizować i unieważniać.

     

    Boję się ciemności.

    Powiedzenie dziecku, które boi się ciemności: „ nie ma się czego bać, idź już spać” nie spowoduje, że dziecko przestanie odczuwać lęk. Dostanie zaś ono sygnał, że to co czuje zostało zlekceważone, pominięte przez rodzica, a nawet uznane za głupie, nieważne. Gdy przestraszone dziecko płacze, krzyczy czy odmawia wykonania jakiejś czynności z powodu odczuwanego przez nie lęku, najważniejsze to uspokoić dziecko, przytulić czy spróbować zająć jego uwagę, czymś innym. Najgorsze, co można w takiej sytuacji zrobić to zmuszać do uspokojenia się, grozić, wyśmiewać, krzyczeć czy wymierzać karę. Po tym, jak dziecko się uspokoi ważne jest aby okazać zrozumienie dla jego odczuć, ale jednocześnie pokazać jak my widzimy tę sytuację, że nie podzielamy jego lęku, mówimy np. „widzę, że jesteś przestraszony, jednak twój pokój jest bezpiecznym miejscem, nic ci tu nie grozi, ja jestem cały czas blisko w pokoju obok, mogę zostawić ci zapaloną lampkę”. Warto także dowiedzieć się czego tak naprawdę boi się dziecko w ciemności, wtedy bowiem możemy zareagować adekwatnie do konkretnej obawy. Może okazać się bowiem, że dziecko nie boi się samej ciemności, tylko tego, że wyobraża sobie w niej smoka, który ma świecące oczy i siedzi na półce. W rzeczywistości zaś jest to sterta zabawek, która w ciemności tworzy kształt przypominający smoka. Możemy wtedy dziecku zademonstrować po zgaszeniu światła, że to jego wyobraźnia tak działa, a naprawdę są to jego pluszaki siedzące na półce.

     

    Boję się krokodyla.

    Może się zdarzyć, że dziecko usłyszy o czymś strasznym od kolegów z przedszkola, lub ktoś mu przeczyta jakąś mroczną opowieść, bajkę, lub zobaczy coś przerażającego w telewizji. Warto porozmawiać o tym, aby zmniejszyć jego lęk, np. dziecko usłyszało w przedszkolu, że krokodyle pożerają ludzi w całości i jest przerażone tym, że może się mu to przytrafić. Można wtedy porozmawiać o tym gdzie żyją krokodyle, że nie zdarza się aby krokodyl grasował w mieście i pożerał ludzi, itp.

     

    Nie zostawiaj mnie mamo.

    W przypadku lęku przed rozstaniem, gdy dziecko płacze i nie chce puścić mamy do pracy lub nie chce zostać w przedszkolu, warto powiedzieć dziecku prawdę o tym, że się wychodzi lub że zostanie w przedszkolu i wytłumaczyć jak długo potrwa rozłąka, np. „ teraz wychodzę do pracy ale wrócę jak zacznie się dobranocka tak aby dać ci całusa na dobranoc i poczytać ci bajeczkę do snu”., lub „ teraz zostaniesz w przedszkolu razem z innymi dziećmi, a przyjdę po ciebie tuż po obiedzie”. Ważne jest aby dotrzymać słowa i rzeczywiście wrócić o zapowiedzianej porze, tak aby dziecko wiedziało, że można nam zaufać bo dotrzymamy obietnicy.

     

    Nie chcę iść do dzieci.

    Czasem aby oszczędzić dziecku stresu, by nie płakało, nie krzyczało, rodzice chronią je unikając sytuacji, które wywołują lęk. Gdy dziecko boi się zwierząt przestają chodzić do zoo, nie oglądają książek ze zwierzętami, przestają o nich rozmawiać. W innym przypadku gdy dziecko boi się przebywać w grupie dzieci, rodzice mogą unikać placów zabaw, chodzić na spacery w ustronne miejsca. Bywa także, że rodzice chcąc chronić dziecko przed stresem po kilku nieudanych próbach zaprowadzenia dziecka do przedszkola poddają się i zostawiają je w domu. Strategia ta powoduje, że z czasem dziecko zaczyna bać się tych sytuacji coraz bardziej, ponieważ nie oswajało się z nimi i nie miało okazji aby konfrontować swoje obawy z rzeczywistością -czy naprawdę jest tak źle jak sobie wyobraziło. Dlatego warto zachęcać dziecko do konfrontacji z sytuacjami lękowymi, aby mogło przekonać się, że nie było się czego bać tj. rozmawiać o zwierzętach, planować wizytę w zoo, chodzić na plac zabaw i zachęcać dziecko do tego aby bawiło się razem z innymi, wymieniało się foremkami w piaskownicy, prowadzać do przedszkola. W takich sytuacjach rodzice sami powinni zachować spokój, nie reagować nerwowo, lecz rozmawiać z dzieckiem, tłumaczyć mu, pokazywać pozytywne strony danej sytuacji. W przypadku odprowadzania dziecka do przedszkola mamy nie powinny więc płakać przy rozstaniu, czy przedłużać moment pożegnania.

     

    Kiedy warto skorzystać z pomocy specjalisty:

    Czasem zdarza się, że lęki nie zanikają wraz z upływem czasu, a wręcz zaczynają mieć nadmierny wpływ na codzienne funkcjonowanie dziecka lub jego aktywność – możemy mieć wtedy do czynienia z zaburzeniem lękowym.

     

    Gdy odczuwany przez dziecko lęk odbiera mu radość życia, warto zgłosić się po poradę do psychologa dziecięcego. Sygnały, które mogą świadczyć o tym, że lęk, którego doświadcza dziecko jest na tyle silny, że potrzebuje pomocy są następujące:

    • dziecko obawia się coraz większej ilości sytuacji, zamartwia się
    • wycofuje się z niektórych aktywności, unika różnych sytuacji
    • reaguje nerwowo – może być postrzegane przez otoczenie jako niegrzeczne – częściej płacze, krzyczy, jest rozdrażnione, reaguje agresywnie
    • ma trudności ze snem, (może mieć koszmary senne )
    • mogą wystąpić częste bóle brzucha, głowy
    • może pojawić się moczenie nocne.
    • mogą wystąpić wymioty, biegunka

     

    Najczęściej występujące rodzaje zaburzeń lękowych u dzieci:

    • Lęk separacyjny – lęk przed rozdzieleniem z rodzicami. Dziecko obawia się rozłąki, może też zamartwiać się, że komuś bliskiemu stanie się coś złego, lub umrze.

     

    • Lęk uogólniony – to nadmierne zamartwianie się i lęk, który towarzyszy dziecku stale bez konkretnej przyczyny. Dziecko może zamartwiać się, przyszłością, przeszłością, sprawami rodziny, tym czy sobie poradzi w różnych sytuacjach itp.

     

    • Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne – dziecko, boi się i przejmuje nierealnym zagrożeniem i próbuje sobie radzić z uczuciem lęku poprzez wykonywanie zrytualizowanych czynności, które zakłócają funkcjonowanie dziecka i nie niwelują lęku tylko go utrwalają i nasilają.

     

    • Fobie – strach przed określonymi obiektami (np. zwierzętami, czy sytuacjami, np. przebywaniem w grupie dzieci, w zamkniętych pomieszczeniach itp). Strach ten zazwyczaj jest irracjonalny i nieuzasadniony. Nie mija też jak w przypadku lęków rozwojowych tylko utrzymuje się stale przez okres min. 6 mies.

     

    • Zespół stresu pourazowego – często jest następstwem przerażającego, zagrażającego życiu wydarzenia, którego doświadczyło dziecko, zdarzyło się komuś bliskiemu, lub tez dziecko było jego świadkiem. W wyniku tego wydarzenia pojawiają się uporczywe, przerażające myśli i wspomnienia z nim związane.

     

    Przyczyny powstawania zaburzeń lękowych:

    Uwarunkowania biologiczne

    Przyczyny lęków dziecięcych mogą wynikać z uwarunkowań biologicznych. Dzieje się tak w przypadku zaburzenia obsesyjno-kompulsywnego. Polega ono na tym, że u dziecka pojawiają się obsesyjne myśli, które powodują uczucie napięcia i lęku. Sposobem na rozładowanie tych przykrych emocji jest zazwyczaj kompulsywna czynność, która ma uchronić dziecko przed skutkami natrętnych myśli. Myśli te zazwyczaj dotyczą choroby lub śmierci bliskich, zbliżającego się zagrożenia, zagłady, lub też choroby własnej. Dziecko może mieć myśli dotyczące np. choroby matki, mama nie zachoruje tylko wtedy, gdy policzy pięć razy do dziesięciu w momencie gdy myśl się pojawi. Jak się pomyli to musi czynność powtórzyć, a wszystko to odbywa się w uczuciu napięcia i strachu. Dziecko może też bać się np. tego, że zachoruje na chorobę zakaźną, wtedy chroni się tym, że bardzo dokładnie myje ręce. Może spędzać w łazience bardzo dużo czasu, czyszcząc się i szorując. Może wciąż myć np. drzwi, klamki i inne miejsca w mieszkaniu, których dotyka.

    Częstą przyczyną nasilenia i utrwalania się lęków dziecka bywają też błędy wychowawcze.

     

    „Straszenie” dzieci

    Czasami dorośli jako metodę radzenia sobie z tzw. „niegrzecznym dzieckiem” wykorzystują straszenie, np. „jak się nie uspokoisz to przyjdzie pan policjant i zabierze cię do więzienia”‚ lub „jak nie zjesz zupki to przyjdzie pan i zrobi z tobą porządek”. Taki sposób na wymuszanie posłuszeństwa nie jest dobry dlatego, że w rezultacie dziecko może zacząć obawiać się niektórych osób: panów, policjantów, osób wyróżniających się wyglądem, np. osób niepełnosprawnych, a z czasem nawet lęk może pojawiać się w reakcji na wszystkie obce osoby. Poza tym straszenie nie uczy dziecka konstruktywnych reakcji i nie buduje autorytetu rodziców.

     

    Rozłąka

    Rozłąka z rodzicami może także być powodem wystąpienia silnego lęku. Dziecko źle reaguje na to, że mama zostawia je w przedszkolu, lub że musi wyjść z domu, iść do pracy itp. Czasem lęk ten może przerodzić się w zaburzenie, gdy rodzice wymykają się ukradkiem, by nie martwić dziecka. I tak gdy dziecko jest zajęte zabawą mama po cichu znika bez słowa. Gdy dziecko orientuje się, że mamy nie ma zaczyna rozpaczać, bo nie rozumie co się stało, czuje się opuszczone, porzucone, osamotnione. W efekcie dziecko może stale czuwać czy mama nie zniknie mu z oczu, bo nauczyło się tego, że dzieje się to niespodziewanie bez zapowiedzi, cały czas trzyma się maminej spódnicy aby mieć sytuacje pod kontrolą. Także strategia unikania sytuacji gdy dziecko jest z dala od rodziców, poprzez np. nie posyłanie dziecka do przedszkola bo płacze, spanie z nim razem w jednym łóżku, itp. mogą powodować nadmierne przywiązanie do rodziców i nasilenie lęku przed rozłąką.

     

    Zaburzone relacje w rodzinie

    Ważnym rodzajem lęku, który może się tlić w dziecku lecz być niezauważany i nie rozpoznawany przez bardzo długi czas jest lęk przed brakiem akceptacji, miłości, lęk przed odrzuceniem. Może się on tworzyć i nasilać w odpowiedzi na dysfunkcjonalne relacje dziecka z rodzicami. Wtedy gdy rodzice nadmiernie krytykują dziecko, gdy nie chwalą go, również wtedy gdy w zachowaniu rodziców brak jest stabilności – reagują różnie w podobnych sytuacjach, np.: dziecko może być chwalone za to, że coś dobrze zrobiło a innym razem krytykowane za to samo. Powoduje to, że dziecko traci pewność siebie, ma trudności w rozeznaniu się co może być dobrze odebrane przez innych a co źle, co za tym idzie odczuwa lęk przy podejmowaniu decyzji, przed wyrażaniem własnych emocji, własnego zdania. W efekcie może się rozwinąć myślenie o sobie jako o kimś mało ważnym, nie liczącym się, kimś kto może być nieakceptowany i odrzucany przez innych. Dziecko takie zazwyczaj trzyma się na uboczu, jest nieśmiałe, wycofuje się z relacji z rówieśnikami, większość czasu spędza samotnie.

     

    Media

    Lęk może też być podsycany przez bajki, filmy, które dziecko ogląda w telewizji, lub są mu czytane, czasem także straszne opowieści rodziców, bądź starszego rodzeństwa mogą spowodować, że wyobraźnia dziecka zacznie działać i będzie ono reagować lękiem. Bardzo ważne jest więc aby rodzice czuwali nad tym co ogląda dziecko, tak by bajki, czy filmy były dostosowanego wieku.

     

    Leczenie zaburzeń lękowych u dzieci:

    Badania dowodzą, że skuteczną metodą leczenia zaburzeń lękowych u dzieci jest terapia behawioralno- poznawcza. Polega ona na tym, że terapeuta wraz z dzieckiem ustalają czego dziecko się boi, następnie zaś dziecko oswaja lęk i próbuje go przezwyciężyć konfrontując się z nim poprzez rozmowę o tym co powoduje lęk, poprzez wyobrażanie sobie różnych sytuacji, które są dla niego trudne i ich pozytywnych rezultatów, konstruowanie historyjek, których treścią jest trudna dla dziecka sytuacja, a także na realnym doświadczaniu tych sytuacji stopniowo krok po kroku. Postępy w walce z lękiem nagradzane są pochwałami i często też nagrodami rzeczowymi, dzięki czemu dziecko widzi , że ma realne korzyści z pracy nad pozbywaniem się lęku i uczy się kojarzyć pozytywnie trudne dla niego sytuacje.

     

    Terapia może obejmować:

    • terapię indywidualną dziecka
    • terapię rodziny
    • współpracę z rodzicami i nauczycielami dziecka
    • w niektórych przypadkach również farmakoterapię

    źrodło:http://acpir.swps.pl/index.php/strefa-rodzica/klub-rodzica/22-poczytnik-rodzica/87-skad-sie-biora-dzieciece-leki

     

     

     

    Jeśli Państwa dziecko ma trudności z lękami lub cokolwiek innego w jego zachowaniu czy sytuacji niepokoi Państwa – zapraszam do kontaktu i konsultacji

    dr Małgorzata Kałaska

    psycholog “Wyspy Skarbów”

    Czytaj więcej

    Karnawałowe wojaże

    W styczniu przywitaliśmy w naszej grupie nowego kolegę i koleżankę. Od początku się polubiliśmy, zajęliśmy się nowymi przyjaciółmi i pokazaliśmy im naszą salę, zabawki. Pocieszaliśmy gdy było im smutno, troszczyliśmy się o siebie nawzajem.
    8 stycznia wysłuchaliśmy karnawałowy koncert muzyki afrykańskiej. Poznaliśmy różne instrumenty, a również mogliśmy stworzyć  wspólnie z muzykami mini orkiestrę.
    26 stycznia przywitaliśmy w naszym przedszkolu Babcie i Dziadków. Z okazji ich święta przygotowaliśmy przedstawienie. Były wierszyki, piosenki i wspólne tańce w towarzystwie naszych kochanych Babć i Dziadków. Na koniec wręczyliśmy przygotowane przez nas upominki i świętowaliśmy dalej. Było pięknie!
    28 stycznia odbył się w przedszkolu Bal Karnawałowy – „Dziś w przedszkolu śpiew i tańce, tańczą różne przebierańce”. Sala, w której co tydzień ćwiczymy zamieniła się w kolorową krainę, było bajecznie. Przyszliśmy tego dnia przebrani za różne postacie z bajek, zwierzaki. Wspólnie z kolegami i koleżankami ze starszych grup świetnie się bawiliśmy.

    Tematy zrealizowane w tym miesiącu:
    I „Zwierzęta są głodne.”
    II” Zimo baw się z nami.”
    III „Babcia i Dziadek”.
    IV” Kogo spotkam na balu?”

    Czytaj więcej